ქართველობა მე-19 საუკუნის 50-60-იან წლებში

ავტორები

  • ქეთევან მანია ისტორიის დოქტორი, ი. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი. ახალი და უახლესი ისტორიის განყოფილება უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. თბილისი, საქართველო https://orcid.org/0000-0002-0751-7577 (არაავთენტიფიცირებული)

საკვანძო სიტყვები:

ქართველობა, რუსეთი, ოსმალეთის იმპერია, იდენტობა

ანოტაცია

ამ ნაშრომში გაანალიზებულია მე-19 საუკუნის 50-60-იან წლებში ქართული იდენტობის ისტორია. ამ თვალსაზრისით განხილულია ყირიმის ომი და ქართული სამეფო-პროვინციების საკითხი. წარმოდგენილია საზოგადოების აღქმა ყირიმის ომთან დაკავშირებით ქართველებში. ნაჩვენებია, თუ როგორ აღიქვამდნენ ქართველები ამ ომს, როგორ იყო ჩართული საქართველო ომში, როგორც იმპერიის შემადგენელი ნაწილი, ან როგორც ტერიტორიული იდენტობის შენარჩუნების გზა, ან როგორც რელიგიური ერთიანობა.

განხილული მასალა მოწმობს, რომ რუსეთ-ოსმალეთის ომის ამიერკავკასიის ხაზის მთავარი ძალა იყო საქართველოს სახალხო არმია. ტერიტორიული გადანაწილებისთვის ბრძოლაში ორივე იმპერიამ პირობა დადო, რომ მიითვისებდა საქართველოს ისტორიულ მიწას. ქართველი ხალხისთვის ეს იყო ბრძოლა დამოუკიდებლობისთვის, უჩვეულო აღქმა ქართველების შესახებ მათი ქართველობის შენარჩუნების რთულ გზაზე. ამ ბრძოლაში რუსეთის მხარეს დგომა თვითგადარჩენის გზა იყო ქართველთა იმ ნაწილისთვის, რომლებიც თვლიდნენ, რომ რელიგიური ერთიანობა იდენტობის შენარჩუნების ტოლფასი იყო. თუმცა, რელიგიური ერთიანობა, როგორც ვნახეთ, ვერ უზრუნველყოფდა იდენტობის შენარჩუნებას.

ჩამოტვირთვები

გამოქვეყნებული

2026-06-07