რუსეთის დამპყრობლური პოლიტიკა ჩრდილო კავკასიაში 1560-1570 წლებში
საკვანძო სიტყვები:
Circassian land, Crimean Khanate, Moscow, Ottoman Empire, North Caucasusანოტაცია
ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში, ოსმალეთისა და მათი ვასალის, ყირიმის ხანისა და სეფიანთა შაჰის შეიარაღებულმა ჩარევამ ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხების შიდა საქმეებში მნიშვნელოვნად გაართულა სიტუაცია რეგიონში. ჩრდილოეთ კავკასია ჰეგემონიისთვის მებრძოლ ძალებს შორის სამხედრო კონფლიქტის თეატრად იქცა.
1555 წლის მარტში რუსებმა შეიტყვეს ყირიმელი თათრების ჩერქეზების წინააღმდეგ ლაშქრობისთვის მზადების შესახებ და გადაწყვიტეს 13 000 კაციანი არმიის გაგზავნა ბოიარ ი.ვ. შერემეტიევის ხელმძღვანელობით. როგორც თავადი ა.მ. კურბსკი წერდა, ამ ქმედების მიზანი იყო სახანოს ყურადღების გადატანა „პიატიგორსკის ჩერქეზული მიწიდან“, რადგან თათრები „მთელი ძალების“ შეკრებას აპირებდნენ. მოსკოვმა აღიარა ჩრდილოეთ კავკასიის, კერძოდ, ყაბარდო-ბალყარეთის რეგიონის მნიშვნელობა, რათა უზრუნველყოფილიყო მისი სამხრეთ საზღვრების დაცვა. ამიტომ, მას მტკიცედ უნდა შეესრულებინა თავისი დაპირება ჩერქეზების ყირიმის სახანოსგან „დასაცავად“.
